Rezerwaty

    Jezioro Łuknajno, Jezioro Siedmiu Wysp, Jezioro Karaś

  Pozostałe rezerwaty zaszeregowano  w poszczególnych kategoriach:

       Leśne Torfowiskowe Florystyczne Faunistyczne Wodne Krajobrazowe

      Jezioro Łuknajno zostało uznane za rezerwat przyrody w 1947 roku, ale jeszcze wcześniej było chronione na mocy zarządzenia inspektora lasów Nadleśnictwa w Mikołajkach. Położone w pobliżu północnego brzegu Śniardw, jest rezerwatem o niezwykle bogatej faunie wodno-błotnej. Omawiany rezerwat, liczy 680 ha powierzchni leży w gminie Mikołajki, około 6 km na wschód od Mikołajek. Jest to szeroko rozlane jezioro morenowe, połączone wąskim kanałem z jeziorem Śniardwy. Odbywa się tu rozród lub przebywa poza sezonem lęgowym 175 gatunków ptaków i co najmniej 30 gatunków ssaków. Corocznie gniazduje tu od kilkunastu do kilkudziesięciu par łabędzi, a na pierzenie przybywa ich około 2000. W okresie wędrówek na tafli jeziora odpoczywa jednocześnie do 18 000 łysek i od 4000 do 5000 osobników różnych gatunków kaczek, między innymi jedna z najładniejszych - hełmiatka. Ten płytki akwen jest naturalnym tarliskiem ryb z jeziora Śniardwy. Duża ilość ryb przyciąga tu także rybołowa i bielika, które często polują w rezerwacie. Obiekt został w 1976 r. wpisany na listę rezerwatów Konwencji Ramsar o ochronie terenów bagiennych i błotnych, mających międzynarodowe znaczenie w ochronie ptaków, a przez UNESCO na listę Rezerwatów Biosfery.

   Jezioro Siedmiu Wysp (jezioro Oświń), rezerwat wpisany na listę Konwencji Ramsar, utworzony w 1956 r. w celu ochrony naturalnego środowiska gnieżdżenia się licznych gatunków ptactwa wodno-błotnego oraz szaty roślinnej, zajmujący powierzchnię około 1006,8 ha. w tym  357 ha powierzchni wodnej, 592 ha bagien i 58 ha lasów. Rezewat położony jest na terenie gminy Węgorzewo. Bytuje tu stale i na przelotach blisko 120 gatunków ptaków. Jezioro to upatrzyły sobie jako miejsce odpoczynku na przelotach gęsi zbożowe i białoczelne. Jesienią na tafli jeziora jednorazowo odpoczywa tu ok. 5000 gęsi. Równie interesująca i bogata jest szata roślinna rezerwatu. Występują tu liczne zespoły wodne, bagienne, torfowiskowe, zaroślowe i leśne. Z uwagi na niewielkie oddziaływanie człowieka na tutejsze zbiorowiska wodne, mają one naturalny charakter.

  Jezioro Karaś, rezerwat wpisany na listę Konwencji Ramsar, zajmuje powierzchnię około 815,48 ha. Leży w granicach województwa warmińsko-mazurskiego, położone około 6 km na południwy zachód od Iławy, między wioskami Karaś, Wonna i Skarszewo. Utworzono go w 1958 r. Wody stanowią 47% obszaru rezerwatu, lasy 29% a bagna 24%. Jezioro Karaś jest eutroficznym, zarastającym zbiornikiem wodnym o maksymalnej głębokości 2,8 m. Lustro wody, zajmujące obecnie ok. 380 ha. podzielone jest na dwa plosa połączone płytkim, trudnym do przepłynięcia łodzią przesmykiem. Niedostępność terenu uniemożliwiła dokładne zbadanie obiektu. Dotychczas stwierdzono występowanie tu, w okresie łęgowym i na przelotach, 156 gatunków ptaków, w tym 83 gatunki łęgowe. Dalsze badania pozwolą na znaczne rozszerzenie listy gatunkowej. Do osobliwości zaliczyć można gniazda setek łabędzi, przebywanie na przelotach dużych stad gęsi, kaczek, łysek i żurawi. W rezerwacie widziano też pelikana, wydrzyka, czaplę białą. Żerują tu też między innymi bielik, bocian czarny i sporadycznie rybołów.