Na Warmii i Mazurach...
...nie ma już miejsc nie tkniętych przez człowieka, jednak przyroda tego regionu zachowała jeszcze swe bogactwo, piękno, a miejscami nawet pierwotną dzikość, co sprawia, że może roztaczać urok o każdej porze roku.
Rzeźba terenu jest bardzo urozmaicona. Lasy zajmują około 30% powierzchni, a jeziora około 6%. Znaczna różnorodność siedlisk, stosunkowo niewielkie uprzemysłowienie i urbanizacja regionu pozwoliły na przetrwanie bogactwa flory. Jej specyfikę stanowią: znaczna liczba gatunków północnych, wygasanie zasięgów licznych gatunków roślin środkowo i zachodnioeuropejskich oraz młodość, gdyż flora rozwinęła się dopiero po ustąpieniu lądolodu skandynawskiego, tj. około 12 000 lat p n.e.
W szacie roślinnej Warmii i Mazur występują gatunki o szerokim zasięgu geograficznym (np. sosna zwyczajna) i gatunki graniczne, których zasięg zanika na tym terenie, tak więc wschodnią granicę osiągają tu buk zwyczajny, klon, jawor, dąb bezszypułkowy, południową zaś na przykład świerk (rasy północnej) i chamedafne północna.

Florę regionu tworzą gatunki pochodzenia arktycznego, między innymi malina moroszka, turzyce: lużnokwiatowa i drobnozadziorkowa, borealnego- brzoza niska, poryblin jeziorny, chamedatne północna, środkowoeuropelskiego- buk zwyczajny, dąb szypułkowy i bezszypułkowy, zawilec gajowy, konwalia majowa, atlantyckiego- żarnowiec miotlasty i szczotlicha siwa, pontyjskiego- dzwonek syberyjski, zawilec wielkokwiatowy, śródziemnomorskiego- wilczomlecz szerokolistny, jarząb brekinia i południowasyberyjskiego- dzwonek wonny, sasanka otwarta, lepnica zielonawa.
Spośród wielu zbiorowisk roślinnych najbardziej charakterystyczne i najmniej przekształcone są zbiorowiska leśne i wodno-torfowiskowe. Do XIII wieku lasy pokrywały około 80 powierzchni regionu; resztę zajmowały jeziora, bagna i zagubione wśród puszcz osady ludzkie. W tych pierwotnych puszczach 80% stanowiły drzewostany liściaste, 20% iglaste. Obecnie zalesienie wynosi około 30% powierzchni, a stosunek gatunków jest odwrotny: 80% to drzewostany iglaste a 20% liściaste. Zmiany te są konsekwencją najpierw karczowania na potrzeby rolnictwa lasów z najżyźniejszych siedlisk, a następnie preferowania przez gospodarkę leśną gatunków iglastych. Po pierwotnych puszczach zachowały się większe kompleksy leśne.