Córka Króla

Łyna to córka króla Tysiąca Jezior. W pewnej wsi żył Jaśko, sierota, który pięknie śpiewał. Uczyły go śpiewu: szum lasu i odgłos fal jeziora bijących o brzeg. Każda dziewczyna chciałaby mieć takiego męża, lecz Jaśko nie byt zainteresowany romansami. Pewnego dnia Mateusz, stryj Jaśka, zarzucił sieć do wody i wyłowił dziwne stworzenie z łbem ni to człowieka, ni to ryby. To dziwne stworzenie miało na głowie koronę wysadzane drogimi kamieniami szlachetnymi. Był to król Tysiąca Jezior. Jak to w bajkach bywa, król ofiarował rybakowi wszelkie skarby w zamian za wolność. Jednak stryj Mateusz zażądał od króla znalezienia żony dla Jaśka. Król obiecał spełnić to życzenie. Jaśko wieczorem wyszedł nad brzeg jeziora i nagle usłyszał cudny śpiew. Z wody wynurzyła się wodnica, dziewczyna o długich włosach z wiankiem z wodnych lilii. Była to Łyna, najmłodsza córka króla. Zamieszkała we wsi jak zwykła warmińska dziewczyna. Jaśko z Łyną żyli szczęśliwie, gdy pewnego dnia drzewo przywaliło Jaśka. Łyna postanowiła uratować męża, kradnąc z ogrodu ojca życiodajny kwiat. Dziewczyna uratowała życie Jaśka, ale za swój czyn została ukarana. Ten, kto raz opuścił świat wody, nie miał prawa tam wrócić, a Łyna złamała tę zasadę kradnąc kwiat. Król zamienił Łynę w rzekę. Jaśko, który kochał Łynę, poprosił żeby i jego ukarać. Jaśko został zamieniony w wielką wierzbę płaczącą zanurzającą gałązki w nurcie rzeki.