Wieś Bartąg leży w odległości ok. 6 km na płd. od Olsztyna, nad rzeką Łyna, w pobliżu jeziora Bartąg. Początki wsi sięgają czasów, gdy Prus Mekede na miejscu staropruskiej osady Bertingen założył w 1335 r. wieś Bartążek, było to 15 gospodarstw pruskich.
Niemiecka nazwa miejscowości to Gross Bertung, a pierwotna nazwa Deutche Bertung lub Bertingshusen, Bering.
Pierwsze nadanie pochodzi z 1341, w roku 1345 wójt krajowy, Henryk Luter, nadał przywilej lokacyjny na prawie chełmińskim dla wsi Bartąg, drugi przywilej lokacyjny wystawiono w roku 1363. W lutym 1517 Mikołaj Kopernik lokował tutaj nowego osadnika, w marcu 1518 zapisał ziemię osadnikowi imieniem Voytek.
Wojny polsko-krzyżackie w XV w. wielokrotnie pustoszyły Bartąg, wojna w latach. 1519-1521 spowodowała całkowite zniszczenie.W roku 1521 przybyli nowi osadnicy, w XVI wieku istniała szkoła, działała też karczma, a karczmarz w 1641 r. został zobowiązany do rozwożenia pism urzędowych; jeszcze w XVII w. żyła w Bartągu ludność pruska.
W 1681 roku część wsi spłonęła; w r. 1783 Bartąg liczył 37 domów; w 1807 r. wieś ucierpiała od wojsk francuskich; w 1863 znaleźli w Bartągu schronienie powstańcy polscy; w 1882 r. założono bibliotekę Towarzystwa Czytelni Ludowych.
W latach 1922-1939 działało koło Związku Polaków w Niemczech. Kościół wzmiankowano w r. 1348, a także proboszcza Dithmarusa, w roku 1590 proboszczem został szlachcic Mikołaj Łukowski, który uporządkował świątynię i ufundował ołtarz; w r. 1681 kościół z plebanią spłonął, odbudowano go na początku XVIII wieku, proboszczem był wówczas Maciej Mólier
(1716-1740), który wybudował przytułek dla biednych i chorych, kolejny proboszcz Tomasz Grem (1776-1818) walczył o powstanie szkół elementarnych we wsiach parafii Bartąg.
W roku 1800 odbudowano zniszczoną wieżę, a w roku 1934 rozbudowano świątynię.