Wieś leży w odległości ok. 6 km na płn. od Olsztyna, w pobliżu rzeki Wadąg, licznych lasów i małych jeziorek. Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1354 roku. W roku 1366 kapituła warmińska wystawiła przywilej lokacyjny, wojny polsko-krzyżackie w XV wieku wielokrotnie pustoszyły Dywity w roku 1519 osiedlał tu chłopów Mikołaj Kopernik
Wieś została zniszczona w 1520 r. w czasie działań wojennych polsko-krzyżackich; w 1536 roku zaczęli przybywać osadnicy z Mazowsza; w końcu XVI w. wieś miała 36 włók czynszowych, była też karczma, od XVI w. istniała szkoła.
W roku 1656 obszar wsi wynosił 45 włók, na których gospodarowało 12 chłopów, sołtys, karczmarz, w roku 1783 Dywity liczyły 57 dymów; w roku 1807 wojska napoleońskie zniszczyły wiele gospodarstw; w 1863 z transportem broni dla polskiego powstania zatrzymał się w Dywitach Wojciech Kętrzyński; w roku 1871 urodził się w D. Franciszek Kwas, pisarz ludowy, zbieracz folkloru i działacz warmiński; w roku 1882 założono bibliotekę Towarzystwa Czytelni Ludowych, w latach 1922-1939 działało koło Związku Polaków w Niemczech; w czasie II wojny światowej rodzina Wilkowskich pomagała jeńcom polskim, rosyjskim i robotnikom przymusowym.
Kościół wybudowano w XV w., obecnie istniejący wzniesiono w latach 1893-1897 zachowując przyziemie gotyckiej wieży; konsekracji dokonał bp Adam Namszanowski.
Po 1945 roku Dywity zostały wsią gminną, liczącą w 1978 roku 837 mieszkańców; są tu szkoła podstawowa, dom kultury, ośrodek zdrowia, poczta, sieć sklepów i usług oraz restauracja.